Ślaz (łac. Malva), jest rośliną znaną oraz powszechnie występującą, którą możemy spotkać na Starym Kontynencie, a także w Afryce, czy Azji. Wśród europejskich państw dostępna jest również w kraju nad Wisłą porastając skaliste, nisko położone podłoża oraz zaniedbane przez człowieka przydroża, lub ugory, które szczególnie przypadły jej do gustu. W Polsce zadomowiło się aż dziewięć gatunków tej rośliny, pośród nich znajdziemy ślaz dziki (łac. Malva sylvestri), ślaz piżmowy (łac. Malva moschata), ślaz zaniedbany (łac. Malva neglecta), ślaz nicejski (łac. Malva nicaeensis), ślaz kędzierzawy (łac. Malva crispa), ślaz zygmarek (łac. Malva alcea), ślaz okółkowy (łac. Malva verticillata), ślaz drobnokwiatowy - antropofit (łac. Malva pusill, ślaz drobnokwiatowy - efemerofit (łac. Malva parviflora). Wzrost ślazu uzależniony jest od gatunku, większość z nich odznacza się niskopiennością rosnąc do poziomu 50 cm, jedynie niektóre są wstanie osiągnąć nawet do 1,5 metra wysokości. Kwiaty występują w kilku odsłonach kolorystycznych, a mianowicie w bieli, różu, fiolecie, bądź purpurze kształtem swym przypominając niewielkich rozmiarów dzwoneczek.

Poza niewątpliwymi walorami wizualnymi, roślina ta posiada szereg właściwości pozytywnie działających na pracę naszego organizmu. W przygotowanych do parzenia naparu kwiatach znajdziemy śluz, sole mineralne, kwasy pochodzenia organicznego oraz olejki eteryczne. Składniki te wspomagają układ pokarmowy normując proces trawienia chroniąc nasz żołądek i jelita, regulując przy tym występujące zaparcia, czy biegunki. Dodatkowo łagodzi niepożądane skutki chorób dwunastnicy oraz wrzodów żołądka, przynosi ulgę w stanach zapalnych dróg moczowych. Podczas infekcji górnych dróg oddechowych pozwala odkrztuszać zaległą wydzielinę, niwelować ból gardła i krtani za pomocą płukania jamy ustnej oraz ograniczać częstotliwość męczącego suchego kaszlu. Ślaz może być stosowany również do kąpieli, gdy mamy do czynienia z podrażnieniem skóry, ponieważ roślina ta działa na nią regenerująco.

Przeciwwskazania względem ślazu wynikają w głównej mierze z braku wiedzy o jego działaniu w niektórych sytuacjach. Dlatego też nie powinny stosować go kobiety będące w ciąży, a także po niej w okresie karmienia nowonarodzonego dziecka. Dodatkowo osobom ze stwierdzoną nadwrażliwością na jakikolwiek składnik tej rośliny nie zaleca się jej używania.


Parzenie uprzednio ususzonych kwiatów winno odbywać się, przegotowaną wodą o temperaturze od 95 do 96 stopni Celsjusza (zaraz po zagotowaniu) przez około 10 - 15 minut, warto pamiętać, że zioła w tym ślaz nie przeparzają się jak herbata, która zbyt długo przytrzymana raczy nas cierpkim, wręcz ściągającym smakiem przez zawartość teiny oraz garbników. W związku z powyższym nawet jak zapomnimy o naszym naparze na 30 minut, nie musimy się martwić późniejszą jakością przygotowanego jasnożółtego płynu. Smak i aromat jest typowy dla ziół, natomiast po wypiciu pozostawia na języku delikatny, słodkawy posmak.

Osobiście wykorzystuję ślaz przy różnego rodzaju nieżytach górnych dróg oddechowych, czasem zdarza mi się również profilaktycznie podczas mroźnych, zimowych dni i myślę, że z całą pewnością mogę polecić Wam stosowanie tej rośliny. Wiadomym jest, iż dopiero regularne stosowanie w okresie przeziębienia przynosi pożądane skutki - od 3 do 4 razy dziennie po 150 ml, jednakże w przypadku nasilania się infekcji należy skontaktować się z lekarzem w celu dalszego leczenia. Jeśli macie własne doświadczenia, refleksje, czy rady związane ze ślazem serdecznie zapraszam do podzielania się z nami za pośrednictwem sekcji komentarzy.

Komentarze